Պատմություն, որ գուցե և չգրվեր, եթե չլիներ գիշերը

Կար կամ չկար, ո՞վ գիտե, մի փոքրիկ աղջիկ կար: Նա սպիտակ-սպիտակ մաշկ ուներ և մրի պես սև մազեր: Աղջկա միակ ընկերը սև կատուն էր, որին Ածուխիկ էր կոչել: Նրանք մենակ էին այս աշխարհում, մեն-մենակ. ոչ ոք չկար, որ նրանց սիրեր և գուրգուրեր, նրանք ուախանում էին միայն իրարով… Իսկ մարդիկ նրանց չէին նկատում: Read the rest of this entry »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.