Բանակի, աղջիկների ու մեր իրականության մասին

January 28, 2012 at 23:21 (Uncategorized)

Ինչ-որ բան գրել սկսելու հետ միշտ էլ խնդիրներ եմ ունեցել, էնպես որ կսկսեմ առանց երկար- բարակ նախաբանների:
Շատ կուզեի, որ աղջիկներն էլ ծառայեին բանակում: Ու կուզեի, որ էդ փաստը մարդկանց ուղեղների մեջ նստեցվեր դեռ դպրոցից, որ օրինակ ռազմագիտության դասին, երբ ԱԿ քանդել- հավաքել ենք սովորում, չսկսեին տխմար ֆոտոներ անել: Լավ, սա ուղղակի հիշողություն էր:

Վերջերս վիրտուալ ու ռեալ կյանքում հաճախ է խոսք գնում ֆեմինիզմի մասին (քիչ առաջ էլ “Ազատ գոտին” նայեցի): Նախ դեմ եմ այդ արտահայտությանը, որովհետև ֆեմինիզմ նշանակում է կնոջն ավելի վեր դասել տղամարդուց, ինչի սխալ է: Հավասարություն՝ այ, ուրիշ հարց: Բայց հավասարություն ոչ թե ըստ կառուցվածքի ու ֆունկցիայի, այլ օրենքի առջև: Read the rest of this entry »

2 Comments

Ծաղկաձորյան եռօրյակից

January 26, 2012 at 02:13 (Uncategorized)

Read the rest of this entry »

Leave a Comment

2011 in review Ուռա՜, սպասում էի սրան

January 1, 2012 at 04:30 (Uncategorized)

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 8 500 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 3 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Leave a Comment

Ցինիզմն է գլուխ բարձրացրել

December 14, 2011 at 20:43 (Բանաստեղծություններս(սկսեմ սկզբից))

Ի՞նչն է մեզ դարձնում հաստավիզ կյանքում:
Հենց կյանքն է ստիպում: Read the rest of this entry »

2 Comments

The Jane Austen Book Club

December 9, 2011 at 00:38 (Անձնական)
Tags: , , , , , , ,

Ну вот, опять переполнили чувства. Опять начала то ли жалеть себя, то ли самооценка стремится к минус бесконечности.

Последние 4-5 лет у меня была мечта- создать книжный клуб. Не обязательно с близкими друзьями. Просто со знокомыми, которые ну обожаят читать так же как я, или даже больше. Мечтала обсуждать до позней ночи, изучать характеры всех персонажей, их диалоги, понравившиеся части выучить наизусть, записать в особой тетрадке (в кожаном переплете0).

Но таких знакомых у меня к сожалению нет. А если и есть, то они девушки, да еще и близкие друзья (ведь парни думают  иначе и у них совсем иной подход к книжкам) Вот понимаете, с почти незнакомыми людьми нету надобности оставаться в созданной за долгое время оболочке, можно импровизировать, быть излишне романтичной или страшиться монстров под кроватью, что бы никогда не сделала в дружеской компании.

Ну да, почему я начала писать всю эту ерунду? Так вот, посмотрела фильм “Жизьн по Джейн Остин” и вспомнила время, когда беспрерывно читала ее книги. Хотела быть как Лиззи Беннет, встретить своего Дарси, твердо знать, что хочу от жизни и что мне надо…

Трудно описать то, что действительно чувствую. Даже не знаю зачем пишу. Но одно знаю точно: как закончу с “1984″ Орвелла, перечитаю эти 6 книг. На этот раз- в оригинале.

1.Emma

2.Mensfield Park

3. Persuation

4.The Northanger Abbey

5.Pride and Prejudice

6.Sence and Sensibility

Leave a Comment

Չդոփել նույն հնգագծում

November 8, 2011 at 01:29 (Uncategorized)

Ու էսօր կրկին համոզվեցի, թե ինչ հրաշալի ճաշակ ունի իմ ամենասիրելի Մաքսը:  Նախ ինքը հաճախ ինձ մտածել ա տալիս առանցքային տարբեր հարցերի շուրջ, հետո պատմում ա, թե ոնց չպիտի լինեմ, իսկ ոնց պիտին թողնում ա իմ խելքին:
Մոտ կես տարի առաջ իր շնորհիվ սկսեցի սիրել  Queen-ի Death on two legs-ը: Պոեզիայիս՝ սեփական ու չսեփական, պաշարները համալրվեցին…
Էսօր էլ իր իմացա, թե որն ա եղել իր ամենասիրած երգը ջահել ժամանակներում: Նենց հետաքրքիր էր ներկայացնում էդ երգի հետ կապված իր զգացումները, որ միանգամից քաշեցի ու լսեցի (ու արդեն 7րդ ժամն ա լսում եմ :Ճ): Read the rest of this entry »

Leave a Comment

Ուֆարիմպի ստորոտներին

November 6, 2011 at 22:18 (Uncategorized)

Էն ժամանակ, երբ թպրտացող աստվածները եկան հեռավոր դաշտերից, մենք՝ ոչխարներս, բեբե ասելով ամբողջ աշխարհին, մլավում էինք մասնատված կիսաստվածային տառականների հետ: Աստվածները, մասնավորապես՝ տնտեսագիտության փառահեղ ընկերները, այսինքն՝ ինչ խոսք, մեծարգո բարեկամները՝ Սաֆոկլեսի հետնորդները, նույն իրենք՝ տաճարի քրմապետերը, պահապան Նիկոլաուսի հետ աղոթում էին Քեյնսի խաչի աոաջ: Կարճաժամկետ ժմկհատվածի քայքայիչ գործողությունները հանգեցրին նրան, որ Ջանվելյոնը Անաստեասին բացահայտ բողոքեց Սաֆոկլեսից Նիկոլաուսի և Դայանիդայի՝ Ուֆարիմպի բնակչության ներկայությամբ:
-Մեղավորները պետք է պարգևատրվեն,- բեբեից հոգնած Մոր զե Զևսը եզրակացրեց:
Մարտիհերան անաչառ գլխով խփվեց իր համակարգչիուսի կլավիատրոսին, բարեհաջող կերպով փշրեց  գլխի լամպոչկիումը և հասկացավ. Տեռռա Հոլանդիումն է Սաֆոկլեսի ներկայությունից փրկվելու միակ դեբետը aka միջոցը:

հեղինակեր՝ Վիկտորիանա Գրիգորիուս
Ագնեշ Կասպեռբեկալիա

to be continued…
Спонсор программы Yum-Yumium  >_<

2 Comments

Ազատություն

October 7, 2011 at 23:09 (Цитаты)

1. Ազատությունն այն է, երբ կարող ես հրաժարվել մի բանից, որ սիրում ես: ԱԳ

2. Свобода это то, когда желаемое и есть настоящее. ВГ

3. Ազատություն, երբ անցյալն ու ապագան չեն խանգարում ներկային: ԱԳ

4. Свобода- когда ты как фокусник можешь с улыбкой освободиться от цепей, душащих руки, разум, сердце. ВГ

5. Ազատություն, երբ տարբերվող կարծիքը բացասական որակում չի ստանում: ԱԳ

6. Ազատությունը կոչված է միայն կառուցելուն, ստեղծելուն և ստեղծագործելուն… , ՎԳ

7. հակառակ դեպքում դա արդեն անարխիա է: ԱԳ

8. Ազատություն, երբ ուրիշի համար մի բան անելիս նույնքան հաճույք ես ստանում, ինչ և ինքդ քեզ համար անելիս: ԱԳ

9. Свобода, кодга твоя тень не мешает тебе двигаться. ВГ

10. Ազատության անունն է սեր: Ֆորշ ^_^

P.S. Ի դեպ, ազատությունը միշտ ասոցացվել է ինձ մոտ ցորենի դաշտի հետ…

Leave a Comment

Ոտքից գլուխ

October 4, 2011 at 23:25 (Uncategorized)

Մի ախմախ բան դուրս կտամ ու հետո կփոշմանեմ… Ամբողջ գիշերն էլ կմտածեմ, թե ինչ հետևանքներ կունենա վայրկենական հիմարությունս: Ինչ-որ սրաճմլիկ ու մեղքի զգացումով լի երազ կտեսնեմ ու առավոտյան դրա ազդեցության տակ կլինեմ: Կսկսեմ վերլուծել ու առավել իդելական լուծումներ փնտրել մի դեպքի համար, որ արդեն եղել-անցել է՝ այլևս երբեք չփոխվելու հաստատ որոշմամբ: Կզգամ, որ անկարող եմ ու անճար, դրանից ավելի կվրդովվեմ ու մտազբաղ կդառնամ: Ընկերներիս հարցերին, թե հը՞ն, ի՞նչ է եղել, միամիտ կժպտամ ու կասեմ՝ ոչինչ: Հետո գուցե համակերպվեմ իրադրության հետ, բայց գուցե և ոչ, ու շարունակեմ փնտրել ճիշտ քայլը, որ պահանջված պահին աչքիցս վրիպել էր: Ավելի վատ կլինի, եթե գտնեմ հնարավոր ամենաօպտիմալ լուծումը: Հիմա էլ կսկսեմ ինքս ինձ մեղադրել, որ եթե մի քանի րոպե ավելի մտածեի, էս վիճակում չէի լինի:
Մի խոսքով, բարև շախմատ-կյանք: Վաղուց չէինք հանդիպել: Զգացված եմ անչա՜փ, որ ինձ չես մոռացել ու եկել ես նորից մատ անելու: Որ ասես, թե ավելի լավ է նարդիով ու թղթախաղով բավարարվեմ: Որ առաջին քայլը երբ սխալ է, մնացածները լոկ կրկնօրինակում եմ այն: Ասես, որ հաճախ սևերով խաղալը օգնում է, և որ թագավորները զինվորից թույլ են…

Մենախոսությունն էլ, բացի կողմնակի ազդեցությունից, բուժիչ հատկություններ էլ ունի:

Leave a Comment

Բառիս բուն իմաստով շարադրություն

September 18, 2011 at 22:14 (Արձակ)

Armenia is my small land of big smiles and friendly faces. I’ve been living here already 17 years and it’s become an undeniable part of me, probably one of the best parts. When I say “Armenia”, firstly I remember our greatest troubadour-composer-  Komitas. His songs represent our country, its nature, the people living here, their customs, traditions, even the way they fall in love. For me, his most inspiring and touching songs are “Chinar es” and “Hov areq”. The II thing, which comes to mind, is our churches.
The weird atmosphere inside them makes you believe in existence of something supernatural there. Some people call it God.
There are many places in Armenia worth visiting. But my favorite one is Dilijan. It’s a small town, where it often rains. It’s surrounded by mountains and canyons. It feels like you can stretch your hand and stroke the soft green space which is so inapproachable.
I believe that everyone, who comes to Armenia, should visit the pagan temple Garni. The ruins of once great castle are amazing. Each stone has its history and can tell you something about his past.
The past… Yes, Armenia has an impressive history. So, I’ll do my best to build a future worthy to the past.

2 Comments

« Older entries

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.